Mijn naam is Anna
Mijn naam is Anna.
Mijn pad begon niet met een gevoel van thuiskomen.
Eerder met zoeken.
Met overleven.
Met proberen mijn plek te vinden
op deze Leerschool die we Aarde noemen.
Ik ben niet Geborgen Geboren.
En lange tijd voelde het leven
niet als een plek waar ik welkom was.
Liefde voor mezelf…
dat was iets wat ik nooit heb geleerd.
Niet omdat ik het niet waard was,
maar omdat ik het nergens gespiegeld kreeg.
De eerste jaren van mijn leven
waren gevuld met onrust, chaos en onveiligheid.
Mijn systeem leerde al vroeg:
alert zijn is veilig.
Voelen is gevaarlijk.
Zonder dat ik het doorhad
werd overleven mijn tweede natuur.
Altijd “aan”.
Altijd doorgaan.
Altijd sterk zijn.
Tot ik jaren later ontdekte
hoe diep dit in mij verankerd zat.
Hoe mijn lichaam gewend was geraakt aan spanning,
aan onrust…
en zelfs rust voor mij voelde als onveilig.
Alsof mijn systeem steeds weer koos
voor wat het kende
in plaats van wat het nodig had.
In mijn reis naar bewustwording
en emotionele volwassenheid
ben ik gaan voelen wat er werkelijk in mij leefde.
Ik heb mezelf stukje bij beetje teruggevonden.
Door therapie.
Door ademwerk.
Door aanraking.
Door alles wat mij hielp herinneren
wie ik in essentie ben.
Niet door mezelf te fixen,
maar door mezelf te ontmoeten.
Langzaam ontstond er iets nieuws.
Ruimte.
Verzachting.
Een andere manier van zijn.
En vanuit die plek
is Anna’s Aanraken in Adem geboren.
Voor mensen die zich herkennen
in altijd doorgaan.
In zorgen voor anderen.
In jezelf vergeten.
Voor wie voelt
dat het anders mag.
Zachter.
Echter.
Je hoeft niet meer te leven
op standje overleven.
Je mag thuiskomen.
In je lichaam.
In je adem.
In jezelf.
